Ağlama Yavrum Ağlama Üç Gün Kaldı Bayrama

Yukarıdaki başlık, bir Anadolu tekerlemesidir. Çocuklara söylenmiş gibidir ama yaygın alanlarda kulanılır.
 
Çocuk neden ağlar? Bir isteği vardır yerine getirilmemiştir. Bayramda ne olacak? İstediği bir şeyi yiyecek, ya da bir şeyi giyecektir. Anadolu halkı, zaten onun bunun elinde ezilmiştir, kim güçlüyse tekmeyi vurmuş, aslan payını almışlardır. Çocuk da yemek ister, giysi ister, acı çeker, az güler çok ağlar. Anası onu, başlıktaki gibi ironik bir gönderme ile teselli eder.

Sosyal irsiyetimize girmiş bir karakter gibi, Türk halkı ağlar. Hem de en acı deyimiyle: “Anası ağlar” konuyu terör olaylarına getirmeyeceğim. Benim kavgam, halkımızın geçmişinden geleceğine, aldığı yolda, izi kalmış anıları ve yaşamın gerçeklerini dile getirmektir.

Yolda bir kamyonetin arkasında bir yazı: “Kes hızını ağlatma el hızını”. İşte size bir ayna. Bakın orada Türkiyenin gerçeğini görün. Erkek: “Ağlatma el kızını” diyor. Kim bu el kızı ? Karısı, asıl önemlisi çocuklarının anası. Ama o halen evinde bile el kızıdır.

O el kızıyla ana, yani kaynana birlikte yaşayacaklar. Terazinin ibresi anadan (kaynanadan) yanadır. Vefa bakımından akla hoş geliyor. Oysa erkeğin bir yanda anası, öte yanda çocukların anası var. Karısı dört çocuk doğurmuşsa dört kere anadır. Ondan doğacak çocuklar da, anasının torunları da hesap edilirse saygıyı da vefayı da anası kadar hak etmiş demektir.

Bizim ağlamasına kıyamadığımız anamızı da, zaten ağlatıyorlar. O analar, tüm hayatlarını ağlayarak geçirmişlerdir.Kimilerinde de ağlamaktan göz yaşı bezlerinin gücü tükendiğinden kuru kuru ağlarlar. Bu daha da acıdır. Çünkü göz yaşları, bazen acı ateşinin üzerine sıkılmış su gibidir. Kuru kuru ağlamada anaların içleri cayır cayır yanar. Dünyada en çok ağlayan ana: TÜRK ANASIDIR. Tüm ülkeler dahil, özellikle geçmiş dönemde, Türk anaları doğurdukları çocukların, en az yarısının ölümlerini görmüşler ve yaşamışlardır. Kurtarabildiklerini ise, savaş da ya da hastalıktan yitirmişlerdir.

Çocuk ağlayarak meme ister. Büyükler de: “Ağlamayan çocuğa meme vermezler” diyerek insanı insana köle ve bağımlı etmenin bu özlü sözle temelini atarlar.

Şarkılara, Türkülere, ağıtlara, ölümlere, dinsel içerikli söylenen söylemlere kadar, insanlarımız ve analarımız hep ağlamışlardır.

500 yıl böyle geldi geçti. Bir 500 yıla daha buna kimsenin dayanma gücü yoktur. Ne diyelim: ANALARIMIZI AĞLATANLAR UTANSIN.


Sevgi ve saygılarımla

Dr. Haydar Dümen
Nöroloji ve Psikiyatri Uzmanı
(0212) 293 33 10 - 11
 
Begen


  • Evlilik
  • Ölümle Yüzleşme
  • Kendine İyi Bak
  • Çapkınlık Geni
  • Her Yönüyle Vajinismus
  • Soğumayan Ölüler
  • Çocuğun Cinsel Eğtimi
  • Nazik Adında Bir Kadın
  • Ölmüş Bir Hastayla Söyleşi
  • Sahipsiz Dev
  • Best of Haydar Dümen : Gülerek Öğrenelim
  • Cennet Şeytana Kaldı
  • Şiir Sözcüklerle İkebena