Ben Biliyorum Ya!..

İki arkadaş, çayırlıkta oturmuşlar sohbet ediyorlar. Biraz ötede küçük bir kuzu, annesinin yanında mutluluktan uçar gibi. Son derece güzel bir yavru. Rengi, gözlerinin etrafındaki siyah halka, yan yan zıplayarak, ikide bir anasının yanına gidip, onunla mutluluğunu paylaşmasını, zaman zaman sütünün tadına bakmasını seyreden biri duygulanır, neşesi kaçmış durumda arkadaşına: “Bak şu kuzu var ya, ne kadar güzel bir yavru, dünyada başına geleceklerden habersiz koşup zıplıyor. Oysa kesilerek öleceğini, bizim de onu yiyeceğimizi bilmiyor. Bilseydi diyorum, gene böyle mutlu olur, böyle zıplar mıydı? Yoksa, sık sık annesine, ‘çok korkuyorum, beni kesecekler acır mı?’ diye sorular sorar, korkudan yaşama sevincini biter miydi?”

Arkadaşı sözünü keser: “Düşündüğün şeye bak ya! O kuzu, bunları nereden bilsin, tabi ki oynayacak zıplayacak” dediğinde öteki: “Ben biliyorum ya, bu yeter” diye yanıt verir.

Şu: “Ben biliyorum ya” olayları, olumsuzlukların geçmişten geleceğe uzanan yolundaki, yaşananları ve neler yaşayacağımızı bilseydik, kuzu mutluluğunu mu bir yana, koyunsal aldırmazlığımız mı öne çıkardı? Yani iki yol var: Ya gelecek kuşakların önünü açmak ya da koyun sorumsuzluğumuzu kullanarak egomuzu tatmin etmek. Birinde sosyal ve kişi vicdanına uyumun yüceliği, ötekinde kuzuyu yiyerek egomuzu tatmin etmek gibi bir ilkellik yatar. İşte burada sosyolojinin ve insan değerlerinin kurallarına göre o kuzu zaman gelir karşımıza kurt olarak çıkar.

Bunu asla unutmamak gerekir.
 

Sevgi ve saygılarımla

Dr. Haydar Dümen
Nöroloji ve Psikiyatri Uzmanı
0212 293 33 11


  • Evlilik
  • Ölümle Yüzleşme
  • Kendine İyi Bak
  • Çapkınlık Geni
  • Her Yönüyle Vajinismus
  • Soğumayan Ölüler
  • Çocuğun Cinsel Eğtimi
  • Nazik Adında Bir Kadın
  • Ölmüş Bir Hastayla Söyleşi
  • Sahipsiz Dev
  • Best of Haydar Dümen : Gülerek Öğrenelim
  • Cennet Şeytana Kaldı
  • Şiir Sözcüklerle İkebena