Yanmasın Gülüm Keten Helva Cihangirdeki Evimizden

Geçen yıl 20 yıllık eşimle dört köpeğimizi sokakta gezdirmeye çıkardık. Daha az kalabalık olan bir alt sokakta mola verdik. Köpeklerimiz yanımızda kaldırım taşına oturduk. Eşimle de aramızda da bir köpeğimiz var. Bir süre oturduğumuz sokağın merdivenlerinden inerek iki polis geliyor. Kaldırımda oturan iki kızla ayaküstü sohbet ettiler. Bizim yanımıza gelip kimliklerimizi istediler.

Çok şaşırtıcı bir olaydı. İnsanın birden tüm sistemleri alarma geçiyor. "Kimliğimiz yanımızda yok, evimiz 100 metre ileride. Ben Haydar Dümenim, tanımadın mı? Soruma: "Tanımadım" yanıtı geldi. "İsmimi de mi duymadınız?" dediğimde, "duymadıklarını" söylediler. "Merdivenlerden inerken iki kızla konuştunuz, onlara neden kimlik sormadınız?" Sorumuza, yanıtları “onları tanıyoruz” oldu.

Bakın karşımızdaki boş alanda bir genç birşeyler içiyor ondan neden kimlik istemiyorsunuz? Dediğimiz de yanıtları: "Siz birliktesiniz" oldu. Bunca yıl tanınan bir kişi olarak eşimle mahalle de otururken, "Siz birliktesiniz" yargısıyla suçlanmak şaşkınlık yaratan bir panik havasına düşürdü bizi. Köpeklerimiz şaşkın ve korkarak bize sokuluyorlar. "Kimliklerimiz evde, oraya kadar gidelim, size teslim edelim" dedik. Eve yöneldik onlar da arabayla bizi gözden kaçırmak istemedikleri için bir suçlu gibi takip ediyorlar.

Evim cihangirin en gözde yapılarından biridir. Müstakıl dört katlı bahçeli bir köşk. Eşim evin önündeki bahçeli bölümü geçip kapının zilini çaldı. O sırada evdeki iki personelimiz dışarı fırladılar. Memurlara: "Bakın çoçuklar, evim burası, bu kadın eşim, bunlar köpeklerim bunlarda çalışanlarım 20 yıldır bu mahallede oturuyorum. Herşeyi gördünüz artık gidin" dedim.

Büyük bir avı kaçırmış gibi kızgın tavırlı yüz ifadeleriyle bizi bıraktılar. Ülkem adına ben olayı içime sindiremiyorum. Bu bana yapılıyorsa, öteki insanlara kimbilir neler yapılıyordur diye, bir vatandaşlık görev borcumu yerine getirmek için gazeteye ve ajanslara olayı duyurmak istiyorum, eşim engelliyor. Durumu sadece merkezdeki tanıdığımız amire telefonla bildirmekle yetindim.

Neredeyse iki yıldır bu olayı hala içime sindiremedim, unutamadım. Neden dört köpek ve karımla karakola gidip, "Kusura bakmayın, evimin önündeki sokakta karımla köpekleri gezdirmeye çıktığımız için kimliklerimizi yanımıza alamadık, neyse suçumuz razıyız" diyemedim. Hiçbir suçunuz olmadığı halde bunca tanınan bir insan olarak bu akıl dışı önyargılı ve kötü niyetli olayı, sizlerle paylaşmak ve tarihe bir not düşmek için bu yazımı sunarak, sorumluluk görevimi yerine getirmek istedim.

Esenlikle kalın, dert etmeyin ama görevinizi de yapın. Ya bir de güncel olan dışarıda olabilecekleri, canlarımızı ve gençlerimizi düşünürsek, canımız, namusumuz, onurumuz kimlere emanet? Yanıtını sizlere bırakıyorum.
 

Esen kalın..

Dr. Haydar Dümen
Nöroloji ve Psikiyatri Uzmanı
0212 293 33 10-11

 

Begen


  • Evlilik
  • Ölümle Yüzleşme
  • Kendine İyi Bak
  • Çapkınlık Geni
  • Her Yönüyle Vajinismus
  • Soğumayan Ölüler
  • Çocuğun Cinsel Eğtimi
  • Nazik Adında Bir Kadın
  • Ölmüş Bir Hastayla Söyleşi
  • Sahipsiz Dev
  • Best of Haydar Dümen : Gülerek Öğrenelim
  • Cennet Şeytana Kaldı
  • Şiir Sözcüklerle İkebena